column in De Architect june 2013

August 10 2013
Fitting-foto
I wrote a column for Dutch architectural magazine De Architect (edition June 2013) about my thoughts and experiences after graduating last year. (in Dutch)

Als mijn afstudeerproject gebouwd zou worden, zou het waarschijnlijk meer kosten dan alle inwoners uit het dorp bij elkaar kunnen brengen. Een jaar geleden ben ik afgestudeerd met een ontwerp voor een gebouw in klein Fries dorp. De opdrachtgever, als 'ie had bestaan -een nuchtere, hardwerkende Fries-, zou me verward hebben aangekeken. Nico Hendriks -de alom gevreesde gevelexpert- had waarschijnlijk binnen een jaar langs mogen komen om te verklaren waarom mijn gebouw lekte.

En toch is dit afstudeerproject bekroond met een 10 en genomineerd voor zowel de nationale als de internationale Archiprix... een bevestiging dat alles klopte binnen de abstracte wereld van onze architectuuropleiding. De enige vraag die echter door mijn hoofd bleef spoken na mijn studie was: “hoe bouw ik een huis?”. 

Ik begon in te zien dat ik nooit een goede architect kan zijn, als ik de fysieke materie die ik vormgeef niet begrijp. Het zeer wetenschappelijke onderwijscurriculum heeft mij niet de praktische vaardigheden en de realiteitszin gegeven die de huidige maatschappij van mij verlangt. Opdrachtgevers en hun beschikbare budgetten schitterden door afwezigheid tijdens mijn studie. Vormen deze in de praktijk niet de basis van iedere ontwerpopgave?

Na mijn studie ben ik voor mezelf begonnen. Mijn eerste opdracht was een woninguitbreiding en boothuis. Een ruimdenkende opdrachtgever gaf me de mogelijkheid om dit geheel volgens mijn eigen ideologie te doen: ecologisch en damp-open. 
Ik heb meteen de kans aangegrepen om een antwoord te vinden op die ene vraag, en ben nu eigenhandig met de aannemer mijn eerste project aan het bouwen. Als bouwvakker vloeken om je eigen fouten; het is de beste leerstoel die ik na mijn studie kon wensen. Ik kan het iedere architect aanraden.